مسأله 1033 - هرگاه ركوع را به طور غير معمول به جا آورد ، مثلا به چپ يا راست خم شود ، اگر چه دستهاى أو به زانو برسد صحيح نيست . مسأله 1034 - خم شدن بايد به قصد ركوع باشد ، پس اگر به قصد كار ديگر - مثلا براي كشتن جانورى - خم شود ، نمى تواند آن را ركوع حساب كند ، بلكه بايد بايستد ودوباره براي ركوع خم شود ، وبه واسطهء اين عمل ركن زياد نشده ونماز باطل نمى شود . مسأله 1035 - كسى كه دست يا زانوى أو با دست وزانوى ديگران فرق دارد ، مثلا دستش خيلى بلند است كه اگر كمي خم شود به زانو مى رسد ، يا زانوى أو پايين تر از مردم ديگر است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد ، بايد به اندازه ء متعارف خم شود . مسأله 1036 - كسى كه نشسته ركوع مى كند ، بايد به قدرى خم شود كه صورتش مقابل زانوها برسد ، وأحوط آن است كه به قدرى خم شود كه اگر ايستاده ركوع مى كرد به همان مقدار خم مى شد . مسأله 1037 - در حال اختيار واجب است در ركوع سه مرتبه ( سبحان الله ) يا يك مرتبه ( سبحان ربي العظيم وبحمده ) يا هر ذكرى كه به اين مقدار باشد بگويد ، واحتياط مستحب آن است كه تسبيح را به صورتي كه بيان شد بر ذكر ديگر مقدم بدارد ، ودر تنگى وقت ودر حال ناچارى گفتن يك ( سبحان الله ) كافيست . مسأله 1038 - ذكر ركوع بايد دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود ، ومستحب است آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه بلكه بيشتر بگويند . مسأله 1039 - در ركوع بايد به مقدار ذكر واجب بدن آرام باشد ، ودر ذكر مستحب هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براي ركوع دستور داده اند بگويد ، بنابر احتياط واجب آرام بودن بدن لازم است ، واگر به قصد مطلق ذكر بگويد لازم نيست . مسأله 1040 - اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مى گويد بي اختيار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، بايد بعد از آرام گرفتن بدن دوباره ذكر را بگويد ، ولى اگر كمي حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج